"Jemioła"

Spotkałam się dziś z Este i postanowiłyśmy nadrobić kolejne zaległości - także dzisiaj spóźnione świąteczne scenariusze! Może umili Wam trochę czas w ostatnim dniu tego roku. Poza tym życzymy wam szczęśliwego nowego roku, aby 2014 był lepszy od 2013 ~ Miłego czytania i do zobaczenia za rok! c:

Gwiazdy: SHINee
Tytuł: Jemioła
Oryginalny tytuł: Mistletoe
Autor: Admin Bom/Dara
Link do oryginału: KILK
Tłumaczka: Este i Fuko
Korekta: Este i Fuko

Onew:
- Oppa! - krzyknęłaś. - Idę do domu odpocząć.

Zabrałaś swoją torbę i już miałaś zamiar opuścić salę treningową SHINee, gdy nagle Onew złapał cię za rękę. Spojrzałaś na niego pytająco.

- Odprowadzę cię - odparł cicho.

- Okej - powiedziałaś, delikatnie się uśmiechając.

Gdy we dwoje wychodziliście z sali, członkowie zespołu zawołali "Pocałuj ją!".

Spojrzałaś w górę i ujrzałaś jemiołę zwisającą z framugi drzwi. Przeniosłaś wzrok na Onew, który się zarumienił.

- Oppa, jeśli chciałeś mnie pocałować, to trzeba było powiedzieć - powiedziałaś, dając mu buziaka w usta.

Jonghyun:
Weszłaś do swojego apartamentu, by ujrzeć Jonghyuna siedzącego na kanapie. Obrócił się i posłał Ci szeroki uśmiech, gdy zauważył, że stoisz w drzwiach z zaskoczonym wyrazem twarzy. Chłopak przystroił cały twój dom, by wyglądał świątecznie. 

- Chciałem zrobić dla ciebie coś wyjątkowego. - Podszedł do drzwi. - A potem przypomniałem sobie, że mówiłaś, że zazwyczaj nie dekorujesz domu, bo mieszkasz w Korei, więc zrobiłem to za ciebie.

- Wygląda niesamowicie - zachłysnęłaś się powietrzem, wchodząc do apartamentu.

Jonghyun wystawił rękę, aby zatrzymać cię przed wchodzeniem głębiej. Gapiłaś się na niego, gdy ten wskazał palcem na jemiołę wiszącą nad wami. 

Uśmiechnęłaś się, a chłopak przyciągnął cię do głębokiego pocałunku.

Minho:
Ty i Minho byliście dobrymi przyjaciółmi i pewnego dnia w środku zimy poszliście do kawiarni. Chłopak wyglądał na lekko podenerwowanego, ale za każdym razem, gdy o to pytałaś twierdził, że wszystko w porządku. 

Gdy weszliście do kawiarenki zauważyliście, że wszystko jest świątecznie udekorowane. Chciałaś usiąść przy jednym ze stolików, ale Minho cię zatrzymał. Spojrzałaś na niego zaciekawiona, a on wskazał na jemiołę wiszącą nad wami. 

- ____-ah, lubię cię, naprawdę - wyszeptał.

Myślałaś przez chwilę, po czym się uśmiechnęłaś.

- Ja też cie lubię.

Pochylił się, chcąc cię delikatnie pocałować. Nie był zbytnio zdecydowany, więc to ty pocałowałaś jego, po czym spokojnie odeszłaś w stronę wolnego stolika.

Usiadłaś i zobaczyłaś jak Minho się rumieni.

- Chodź tu i zrób co Ci jemioła każe! - powiedziałaś.

Key:
- Kibum, gdzie mnie zabierasz? - zapytałaś.

Chłopak pojawił się dzisiaj w twoim domu, zasłonił Ci oczy i zabrał gdzieś. 

- Jesteśmy - powiedział, zabierając ręce z twoich oczu.

- Jesteśmy przed budynkiem wytwórni - oznajmiłaś.

- Tak, chodźmy do środka - powiedział, idąc w stronę wejścia.

- Nie chcę - powiedziałaś.

- Czemu nie? - zapytał. 

- Umm, bez powodu - powiedziałaś.

Prawda była taka, że unikałaś menadżera SHINee, który chciał cię zaangażować jako elfa do jakiegoś przedstawienia. Zdecydowałaś, że najlepiej będzie unikać całej wytwórni.

- No chodź. - Pociągnął cie w stronę wejścia.

- Nie chcę - wymamrotałaś, starając się zaprzeć nogami.

Nagle Key podniósł cię i przerzucił sobie przez ramię.

- Hej! - krzyknęłaś.

Po tym, jak wziął cię na ręce w iście małżeńskim stylu, zaniósł cię do sali treningowej SHINee.

- Wow, wszystko jest przystrojone - powiedziałaś, rozglądając się po świątecznie przystrojonej sali.

- Spójrz w górę.

Spojrzałaś, by zobaczyć jemiołę, która zwisała nad wami. Odwróciłaś się, by spojrzeć na Key.

- Przyprowadziłeś mnie tu tylko po to, żebym cie pocałowała?

- No tak - odpowiedział, przeczesując dłonią włosy.

Przyciągnął cię do głębokiego pocałunku. Kiedy się całowaliście menadżer SHINee zauważył cię i przypomniał sobie o twojej roli elfa.

- ____! Jesteś tutaj! Świetnie! Mam dla ciebie kostium elfa i wszystko gotowe! - krzyknął, przerywając wasz pocałunek. 

- Uhh, chodźmy! - krzyknęłaś, śpiesząc się do wyjścia.

Taemin:
- Tak! W końcu skończyliśmy dekorować szkołę! - zawołał radośnie przewodniczący rady studenckiej.

- Nareszcie! Już strasznie bolą mnie ramiona - odparł twój kolega.

Spojrzałaś na Taemina, jednego z chłopaków z twojej klasy, który siedział sam.

- Taemin! - zawołałaś, podchodząc do niego - te dekoracje są niesamowite, prawda?

Popatrzył na ciebie i uśmiechnął się. - Tak, wykonałaś kawał świetnej roboty.

- Dzięki - uśmiechnęłaś się.

- Hej, powinniśmy już iść na lunch, ______ - zawołała twoja koleżanka, która akurat weszła do klasy - jestem już tak głodna, że burczy mi w brzuchu.

Miałaś zamiar podążyć za swoją znajomą, ale przypomniałaś sobie o Taeminie siedzącym tuż obok. Był jednym z twoich najbliższych przyjaciół, ale ostatnio zachowywał się dziwnie.

- Taemin, chcesz zjeść lunch ze mną i ______? - spytałaś.

- Pewnie - odparł, szczerząc się wesoło.

Wstał i poszedł z wami w stronę drzwi, gdy nagle przewodniczący stanął przed wami, nie pozwalając wam wyjść.

- Wasza dwójka musi przestrzegać zasad - oznajmił.

- Jakich zasad? - Taemin spytał zmieszany.

- Zasady związane z jemiołą - odparł, wskazując na górę.

Ty i Taemin spojrzeliście w górę, by ujrzeć wiszącą nad wami jemiołą.

- Kiedy to powieszono? - zawołałaś.

- Nie przepuszczę was - powiedział przewodniczący.

Spojrzałaś na Taemina, który przypominał teraz pomidora. Wasza dwójka stała tam przez chwilę. Chłopak nagle schylił się i pocałował cię w usta. Byłaś tak zaskoczona, że cię zamurowało. 
Taemin wyszedł z sali, zostawiając ciebie i przewodniczącego oniemiałych.

"Noona"

Scenariusz dla Lanayi. Nareszcie~! Przepraszam, że trochę to trwało, ale z jednej strony problemy z internetem, a z drugiej natłok nauki ;___; Życzę miłego czytania i mam nadzieję, że się spodoba ♥

Gwiazda: Taemin (SHINee)
Tytuł:  Noona
Oryginalny tytuł: Noona
Autor: Kellyn
Link do oryginału: KLIK
Tłumaczka: Fuko
Korekta: Este

- Noona!

Drgnęłaś i podniosłaś wzrok nad książki, z powrotem kładąc głowę na sofie.

- Tak?
Taemin wyszedł z kuchni trzymając dłoń na brzuchu i wydymając wargi, co w jego wykonaniu było strasznie urocze.

- Noona, jestem głodny, a w lodówce nie ma nic do jedzenia.

Uśmiechając się do siebie, wsadziłaś do książki zakładkę i odłożyłaś ją na bok.

- Pójdziemy coś zjeść?
- Chcę zjeść coś, co Ty ugotujesz – zanegował, przysiadając na oparciu kanapy.

Przygryzłaś wargę i kiwnęłaś głową, myśląc, co znajdowało się w kuchni, a właściwie o tym, czego tam nie było.

- Będę musiała iść do marketu...
- Chodźmy razem! - zawołał, uśmiechając się uroczo. Był taki słodki. Zwlekłaś się z kanapy i przeciągnęłaś się niczym kot. Nie mogłaś nie zauważyć, jakim wzrokiem Taemin lustruje Cię z góry na dół, gdy podwinęła ci się koszulka. Był młody, ale nadal był mężczyzną.

Nie byłaś wiele starsza od Taemina. Dzieliły was jedynie dwa lata, ale zawszetraktowałaś go jak swojego słodkiego dongsaeng'a. Jednak przez długi czas uważałaś, że jest zbyt słodki, by być choć trochę w Twoim typie.

Byłaś przyjaciółką Minho, który należał do SHINee, barwnej grupy z równie barwnymi osobowościami. Byłaś bardziej doświadczona w randkach, niż Taemin, ale mimo to przez dłuższy czas nic nie wiedziałaś, o uczuciach, jakimi ciebie darzył. Uczuciach, których na początku nie odwzajemniałaś. W Twoim typie był Jonghyun, który był pewny siebie, podczas gdy Taemin był raczej nieśmiały. Jednak wokalista nie spodobał Ci się, więc zaraz po Minho to Taemin stał się twoim ulubieńcem.

Zanim się zorientowałaś, zakochałaś się w maknae i różnica wieku już Ci nie przeszkadzała.W końcu nie byłaś od niego wiele starsza. Pewnego dnia poprosiłaś go o spacer, a reszta to już historia.

Z baseballową czapką naciągniętą na oczy i w niepozornych ubraniach, Taemin chwycił Cię za rękę i wyprowadził z apartamentu, zmierzając do małego sklepu spożywczego tuż za rogiem. Nie upubliczniliście swojego związku, więc często, gdy wychodziliście razem, musieliście się ukrywać.

Kiedy chodziłaś na zakupy z Taeminem, zawsze pchałaś wózek i mówiłaś mu, co ma wziąć. Zwłaszcza z wyższych półek, gdyż był od ciebie wyższy, a ty sięgałaś mu ledwie do ramion.

- Taemin-ah, chcesz mleko bananowe? - spytałaś, widząc je na półce. Bez wahania wziął kilka butelek. - Noona, kupmy sok, który tak bardzo lubisz! - chwycił truskawkowy sok z aloesem, który tak zachłannie piłaś.
- Nie masz wystarczająco pieniędzy, prawda? Mogę zapłacić.
 - Nie martw się, starczy mi na wszystko.

Jakaś starsza kobieta w towarzystwie swojego wnuka przeszła obok was, uśmiechając się grzecznie.

- To miłe widzieć, jak dongsaeng traktuje swoją noonę tak dobrze.

Spojrzałaś na Taemina z niepokojem. Spoglądał na swoje buty z ponurym wyrazem twarzy.Nienawidził, gdy ktoś brał go za Twojego młodszego brata , zamiast chłopaka. To było jego kompleksem. Chciał być męski, być uważany za Twojego chłopaka, a nie dzieciaka plątającego Ci się między nogami. Już miałaś zaprzeczyć stwierdzeniu kobiety, ale Taemina i tak to dotknęło.

Był ponury, gdy staliście w kolejce. Tak samo podczas drogi powrotnej do domu, a kiedy doszliście do drzwi, zabrał Ci torby, które miałaś i poszedł odnieść zakupy. Krajało Ci się serce, gdy widziałaś go smutnego. Zazwyczaj był naprawdę wesołym chłopcem.

- Taemin-ah, daj, pomogę – westchnęłaś, sięgając po jedną z toreb.

Zabrał torbę z Twojego zasięgu, patrząc na Ciebie ze smutkiem w oczach.

- Sam to zrobię, noona-, to znaczy, _______-ah – szybko się poprawił.
- Yah! - zawołałaś, wyrywając mu torby i stawiając je na blacie. Ujęłaś jego twarz w swoje dłonie, zmuszając go, by spojrzał Ci w oczy.

- Taemin-ah, lubię, jak nazywasz mnie “noona” i nie obchodzi mnie, że jesteś ode mnie troszkę młodszy. Więc przestań się dąsać.

Taemin położył dłonie na Twoich, odsuwając je od swojej twarzy i ściskając mocno.

- Naprawdę nie masz nic przeciwko?- Ani – delikatny uśmiech pojawił się na jego twarzy. - Jesteś o wiele przystojniejszy, kiedy się uśmiechasz, Taemin-ah.
- Jesteś najlepszą dziewczyną na świecie – powiedział z miłością wyczuwalną w głosie, przyciskając swoje czoło do Twojego. - Przepraszam, że byłem smutny. Saranghae, noona.
Delikatnie dziabnęłaś go w wargę. – Nado saranghae. Teraz zapomnijmy o tym i przygotujmy kolację, arasso?